Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2012

Ο Χρόνος είναι Αγάπη





Ο χρόνος δεν είναι χρήμα.

Κι αν ο χρόνος πρέπει να είναι κάτι, τότε ας είναι αγάπη.

Ο χρόνος είναι εκείνο το διάστημα μέσα  στην αιωνιότητα που σου προσφέρουν οι θεοί ή, αν προτιμάς, η τύχη, για ν’ αγαπήσεις και ν’ αγαπηθείς.

Sex Magick


Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2012

Όχι Μπραζίλια μα ΟΚΤΑΝΑ





















Όχι Μπραζίλια
μα Οκτάνα

Tου Ανδρέα Εμπειρίκου
   
 Όταν διά της πίστεως και της καλής θελήσεως, αλλά και από  επιτακτικήν, αδήριτον ανάγκην δημιουργηθούν αι προϋποθέσεις και εκτελεσθούν όχι οικοδομικά, ή ορθολογιστικά, μα διαφορετικά τελείως έργα, εις την καρδιά του μέλλοντος, εις την καρδιά των υψηλών οροπεδίων και προ παντός μέσ’ στην καρδιά του κάθε ανθρώπου, θα υπάρξη τότε μόνον η Νέα Πόλις και θα ονομασθή πρωτεύουσα της ηνωμένης, της αρραγούς και αδιαιρέτου Οικουμένης.

       Άγνωστον αν η παλαιά, που εκτείνεται προ του ωκεανού στα πόδια του κατακορύφου βράχου που μοιάζει με το Τζέμπελ-αλ-Ταρέκ, άγνωστον αν θα εγκαταλειφθή, ή αν θα υφίσταται καν στα χρόνια εκείνα, ή αν, απέραντη και κενή, θα διατηρηθή ως δείγμα μιας ελεεινής, μιας αποφράδος εποχής, ή ως θλιβερόν μουσείον διδακτικόν, πλήρες παραδειγμάτων προς αποφυγήν. Εκείνο που είναι βέβαιον είναι ότι η Νέα Πόλις θα οικοδομηθή, ή μαλλον θα δημιουργηθή, και θα είναι η πρωτεύουσα του Νέου Κόσμου, εις την καρδιά του μέλλοντος και των ανθρώπων, μετά χρόνια πολλά, οδυνηρά, βλακώδη και ανιαρά, ίσως μετά από μίαν άλωσιν οριστικήν, μετά την μάχην την τρομακτικήν του επερχομένου Αρμαγεδδώνος.

      Δεν θα εξετάσω τας λεπτομερείας. Είναι μακράν ακόμη η εποχή, ώστε από τούδε να τας γνωρίζωμεν καταλεπτώς, ή «a priori». Αυτό που με ενδιαφέρει απολύτως – και θα έπρεπε να ενδιαφέρη όλους – είναι ότι η Νέα Πόλις θα ολοκληρωθή, θα γίνη. Όχι βεβαίως από αρχιτέκτονας και πολεοδόμους οιηματίας, που ασφαλώς πιστεύουν, οι καημένοι, ότι μπορούν αυτοί τους βίους των ανθρώπων εκ των προτέρων να ρυθμίζουν και το μέλλον της ανθρωπότητος, με χάρακες, με υποδεκάμετρα, γωνίες και «ταυ», μέσα στα σχέδια της φιλαυτίας των, ναρκισσευόμενοι (μαρξιστικά, φασιστικά, ή αστικά), πνίγοντες και πνιγόμενοι, να κανονίζουν.

    Όχι, δεν θα κτισθή η Νέα Πόλις έτσι , μα θα κτισθή απ’ όλους τους ανθρώπους, όταν οι άνθρωποι, έχοντες εξαντλήσει τας αρνήσεις, και τας καλάς και τας κακάς, βλέποντες το αστράπτον φως της αντισοφιστείας – τουτέστι το φως της άνευ δογμάτων, άνευ ενδυμάτων Αληθείας – παύσουν στα αίματα και στα βαριά αμαρτήματα χέρια και πόδια να βυθίζουν, και αφήσουν μέσα στις ψυχές των, με οίστρον καταφάσεως, όλα τα δένδρα της Εδέμ, με πλήρεις καρπούς και δίχως όφεις – μά τον Θεό, ή τους Θεούς – τελείως ελεύθερα ν΄ ανθίσουν.


    Ναι, ναι (αμήν, αμήν λέγω υμίν), σας λέγω την αλήθειαν. Η Νέα Πόλις θα κτισθή και δεν θα είναι χθαμαλή σε βαλτοτόπια. Θα οικοδομηθή στα υψίπεδα της Οικουμένης, μα δεν θα ονομασθή Μπραζίλια, Σιών, Μόσχα, ή Νέα Υόρκη, αλλά θα ονομασθή η πόλις αυτή Οκτάνα.


Και τώρα ο καθείς θα διερωτηθή ευλόγως: «Μα τι θα πη Οκτάνα ;» 

Δίκαιον το ερώτημα και η απάντησις θα έλθη γρήγορα. Όμως διά να γίνη πλήρως νοητή, ρίξετε πρώτα μέσα σας μια καλή ματιά και ευθύς μετά ρίξετε άλλη μία τριγύρω σας δεξιά και αριστερά, πάνω και κάτω. Έπειτα κλείστε τα μάτια σας για μια στιγμή και ανοίξτε τα αποτόμως, ανοίγοντας διάπλατα και τις ψυχές σας. Η απάντησις θα βρίσκεται μπροστά σας, όχι μονάχα νοητή, μα και απτή – σώμα περικαλλές και έμψυχον και σφύζον.

Και τώρα (αμήν, αμήν) λέγω υμίν:

Οκτάνα , φίλοι μου, θα πη μεταίχμιον της Γης και του Ουρανού, όπου το ένα στο άλλο επεκτεινόμενο ένα τα δύο κάνει.

Οκτάνα θα πη πυρ, κίνησις, ενέργεια, λόγος σπέρμα.

Οκτάνα θα πη έρως ελεύθερος με όλας τας ηδονάς του.

Οκτάνα θα πη ανά πάσαν στιγμήν ποίησις, όμως όχι ως μέσον εκφράσεως μόνον, μα ακόμη ως λειτουργία του πνεύματος διηνεκής.

Οκτάνα θα πη η εντελέχεια εκείνη, που αυτό που είναι αδύνατον να γίνη αμέσως το κάνει εν τέλει δυνατόν, ακόμη και την χίμαιραν, ακόμη και την ουτοπίαν, ίσως μια μέρα και την αθανασίαν του σώματος και όχι μονάχα της ψυχής.

Οκτάνα θα πη το «εγώ» «εσύ» να γίνεται (και αντιστρόφως το «εσύ» «εγώ») εις μίαν εκτόξευσιν ιμερικήν, εις μίαν έξοδον λυτρωτικήν, εις μίαν ένωσιν θεοτικήν, εις μίαν μέθεξιν υπερτάτην, που ίσως αυτή να αποτελή την θείαν Χάριν, το θαύμα του εντός και εκτός εαυτού, κάθε φοράν που εν εκστάσει συντελείται.

Οκτάνα θα πη η ενόρασις και η διαίσθησις εκείνη, που επιτρέπουν σωστά να νοιώθης, να καταλαβαίνης όλην την αγωνίαν των αλγούντων, τα λόγια τα συμβολικά του Ιησού, όλην την σκέψιν των αθέων, τας αστραπάς των προφητών και όλην την σημασίαν των τηλαυγών εκλάμψεων του Ζαραθούστρα.




Οκτάνα θα πη (χωρίς να περιφρονούμε του γήρατος την σοφίαν) θα πη πάση θυσία διατήρησις της παιδικής ψυχής εις όλα τα στάδια της ωριμότητος, εις όλας τας εποχάς του βίου, διότι άνευ αυτής και η πιο χρυσή νεότης γρήγορα στάχτη γίνεται και χάνεται και φεύγει και μένει στη θέσι της η θλίψις, η άνευ ελπίδων μεταμέλεια και η στυγνή ρυτίς.

Οκτάνα θα πη εν πλήρει αθωότητι Αδάμ, εν πλήρει βεβαιότητι Αδάμ–συν-Εύα.

Οκτάνα θα πη οι άνθρωποι άγγελοι να γίνουν, αλλ’ άγγελοι με φύλον φανερόν, συγκεκριμένον.

Οκτάνα θα πη επί γης Παράδεισος, επί της γης Εδέμ, χωρίς προπατορικόν αμάρτημα, πέραν πάσης εννοίας κακού, με ελευθέραν εις πάσαν περίπτωσιν παντού και την αιμομιξίαν.

Οκτάνα θα πη απόλυτος ενότης πνεύματος και ύλης.

Οκτάνα θα πη διατήρησις επαφής και στα απώτερα σημεία των εξελίξεων με πάσαν πηγήν που όντως αποτελεί των αρχετύπων της ζωής ιερή μια νερομάνα.

Οκτάνα θα πη παν ότι μάχεται τον θάνατον και την ζωήν παντού και πάντοτε διαφεντεύει.



Οκτάνα θα πη αληθινή ελευθερία και όχι εκείνη η φοβερά ειρωνεία, να λέγεται ελευθερία ό,τι χωρεί ή ό,τι εναπομένει στα ελάχιστα περιθώρια που αφήνουν στους ανθρώπους οι απάνθρωποι νόμοι των περιδεών και των τυφλών ή ηλιθίων.

Οκτάνα θα πη , όχι πολιτικής, μια ψυχικής ενότητος Παγκόσμιος Πολιτεία (πιθανώς Ομοσπονδία) με ανέπαφες τις πνευματικές και εθνικές ιδιομορφίες εκάστης εθνικής ολότητος, εις μίαν πλήρη και αρραγή αδελφοσύνην εθνών, λαών και ατόμων, με πλήρη σεβασμόν εκάστου, διότι αυτή μόνον εν τέλει θα ημπορέση διά της κατανοήσεως, διά της αγωνιστικής καλής θελήσεως, ουδόλως δε διά της βίας, τας τάξεις και την εκμετάλλευσιν του ανθρώπου από τον άνθρωπον να καταργήση, να εκκαθαρίση επιτέλους!



Οκτάνα θα πη παντού και πάντα εν ηδονή ζωή.

Οκτάνα θα πη δικαιοσύνη.

Οκτάνα θα πη αγάπη.

Οκτάνα θα πη παντού και πάντα καλωσύνη.

Οκτάνα θα πη η αγαλλίασις εκείνη που φέρνει στα χείλη την ψυχή και εις τα όργανα τα κατάλληλα με ορμήν το σπέρμα.

Οκτάνα, φίλοι μου, θα πη, απόλυτος μη συμμόρφωσις με ό,τι αντιστρατεύεται, ή μάχεται, ή αναστέλλει την έλευσιν της Οκτάνα.

Οκτάνα θα πη μη συμμετοχή και μη αντίταξι βίας εις την βίαν.

Οκτάνα θα πη ό,τι στους ουρανούς και επί της γης ηκούετο, κάθε φοράν που ως μέγας μαντατοφόρος, με έντασιν υπερκοσμίου τηλεβόα, ο Άγγελος Κυρίου εβόα.

Ιδού με ολίγα λόγια, αλλά σαφή, ιδού τι θα πη, φίλοι μου, Οκτάνα.


Και τώρα θα προσθέσω:

Όσοι από σας πια βαρεθήκατε στον κόσμο αυτόν τον άδικον και τον βλακώδη να άγεσθε και να φέρεσθε από τους ψεύτες, από τους σοφιστάς και λαοπλάνους, όσοι πια βαρεθήκατε οι δεσμοφύλακές σας σαν τόπια ταλαίπωρα να σας εξαποστέλλουν εις τον Καϊάφα και πριν απ’ αυτόν στον Άννα, προσμένοντας να έλθη η Ώρα η χρυσαυγής, η πολυύμνητος και ευλογημένη, όσοι πιστοί, όσοι ζεστοί, όσοι την σημερινήν ελεεινήν πραγματικότητα να αλλάξετε ποθείτε, προσμένοντας να έλθη η Ώρα, όσοι πιστοί, όσοι ζεστοί, ελάτε και ας ανακράξωμεν μαζί (νυν και αεί, νυν και αεί) σαν προσευχή και σαν παιάνα, ας ανακράξωμεν μαζί, με μια ψυχή, με μια φωνή – ΟΚΤΑΝΑ!

Γλυφάδα, 20. 8. 1965 

Όλες οι φωτογραφίες εδώ ήταν του David Hamilton.

Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2012

Tomohide Ikeya

Ανάσες στον Βυθό
και στο
Σεληνόφως

Breath και Moon είναι οι τίτλοι των νέων εκπληκτικών φωτογραφικών σειρών του Ιάπωνα Tomohide Ikeya, στις οποίες, για μια ακόμη φορά,  φαίνεται το μεγάλο του πάθος για τη θάλασσα.

Όλες οι δουλειές του Ikeya συνδέονται με τον υδάτινο – υποβρύχιο κόσμο. Φωτογραφίζει τα μοντέλα του σε πόζες που μοιάζουν με σκηνές από χορογραφίες του ιαπωνικού χορού butoh: ανθρώπινα σώματα μισοβυθισμένα σε σκοτεινά νερά, εικόνες που παραπέμπουν  σε ένα αλλόκοτο αγκάλιασμα της ζωής με τον θάνατο.

Η σειρά με τον τίτλο Breath, είναι βασισμένη στο νερό ως ένα στοιχείο που δωρίζει ζωή και ενέργεια, αλλά, παράλληλα, που μπορεί ξαφνικά να μετατρέψει τις ευλογίες του σε καταστροφή και θάνατο. Κοιτάζοντας αυτές τις εικόνες συνειδητοποιούμε για το πόσο λίγο χρόνο μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αναπνοή και, κυρίως, για το πόσο μικρό έλεγχο έχουμε επάνω στα στοιχεία της φύσης. Για μια ακόμη φορά αυτός ο Ιάπωνας φωτογράφος εικονοποιεί τη θεμελιώδη δύναμη του στοιχείου του νερού με τον πολύ προσωπικό του τρόπο.








Η σειρά Moon, που ο Tomohide Ikeya παρουσιάζει αυτόν τον καιρό παράλληλα με τη σειρά Breath, επιδρά αμέσως με έναν ανησυχητικό τρόπο στον θεατή. Πέρα από όλες τις αισθητικές όψεις αυτών των φωτογραφιών, τα μοντέλα είναι χλωμά και φαίνεται να παραπέμπουν στα χιλιάδες πτώματα που ανακαλύφτηκαν μετά το τρομερό τσουνάμι που πέρυσι σάρωσε τη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου. Για μια ακόμη φορά ο ιδιόρρυθμος φωτογράφος αφιερώνει τη δουλειά του στην αισθητική του εφήμερου και του θανάτου…

Ο ίδιος ο καλλιτέχνης, μας λέει για τη σειρά Moon:
«Η βαρυτική δύναμη του φεγγαριού δημιουργεί την παλίρροια, η οποία με τη σειρά της έδωσε την ώθηση στην εξέλιξη της ζωής.
»Ο Ήλιος συμβολίζει τη γέννηση της ζωής, ενώ το φεγγάρι τον ρυθμό της ζωής. Χωρίς το φεγγάρι δεν θα υπήρχε εξέλιξη.
»Όταν το φεγγάρι λάμπει τη νύχτα, η ζωή και ο θάνατος ανακατεύονται. Η νύχτα έχει τον δικό της ρόλο, όπως τον προσδιόρισε το Σύμπαν. Όταν το φεγγάρι λάμπει σιωπηλά πάνω στη θάλασσα, όλη η ζωή αγκαλιάζει την αιώνια πορεία του χρόνου –του χρόνου που κανείς δεν μπορεί να διαταράξει ή να διαχειριστεί.
»Τα μαλλιά, τα οποία παραμένουν για πολύ καιρό αφότου ένα σώμα πεθάνει και γίνει σκόνη, καλύπτουν το σώμα του μοντέλου μου κάτω από το σεληνόφως. Η σειρά των φωτογραφιών μου με τον τίτλο Moon συμβολίζει την ανθρώπινη επιθυμία για ζωή, και τα μαλλιά συμβολίζουν τη συνέχεια της ζωής μετά τον θάνατο».

Στην πραγματικότητα, ο Ikeya άρχισε τη σειρά Moon αρκετό καιρό πριν τον τραγικό σεισμό και το τσουνάμι της 11ης Μαρτίου του 2011, και οι εικόνες του απέκτησαν ένα νέο νόημα μετά από εκείνη την καταστροφή που συγκλόνισε την Ιαπωνία αλλά και ολόκληρη την Υφήλιο. Και μοιάζει σαν να ήταν, κατά κάποιο τρόπο, προφητικές… 








Τρίτη, 24 Ιουλίου 2012

Χόρεψε! Χόρεψε!

Χόρεψε!

Θα πίστευα μόνο σε έναν θεό που ξέρει πώς να χορεύει.

Nietzsche

Τα παιδιά χορεύουν πριν μάθουν ότι υπάρχει κάτι που δεν είναι μουσική.

William Stafford


Παρακαλώ, στείλε μου το τελευταίο ζευγάρι παπούτσια που φορούσες ενώ χόρευες, όπως ανέφερες στο γράμμα σου, ώστε να έχω κάτι να ακουμπώ στο στήθος μου, στο μέρος της καρδιάς μου.

Goethe


Ποτέ μην εμπιστεύεσαι έναν πνευματικό ηγέτη που δεν μπορεί να χορέψει.

Mr. Miyagi, The Next Karate Kid, 1994


Είμαστε ανόητοι είτε χορεύουμε είτε όχι. Οπότε μπορούμε κάλλιστα να χορέψουμε…

Γιαπωνέζικη Παροιμία


Εμπρός στον χορό! Άσε την ευτυχία να είναι ανεπιβεβαίωτη. Καθόλου ύπνος μέχρι την αυγή, καθώς η Νιότη και η Ηδονή, με πόδια που πετούν, σμίγουν για ν' αδράξουν τις λαμπρές ώρες.

Lord Byron, Childe Harold’s Pilgrimage


Το να χορεύεις είναι σαν να ονειρεύεσαι με τα πόδια σου.

Constanze


Η πιο αληθινή έκφραση ενός ανθρώπου βρίσκεται στον χορό και τη μουσική του. Τα σώματα δεν λένε ποτέ ψέματα.

Agnes de Mille


Ο χορός σε φέρνει μπροστά στον Παράδεισο, σε όποια κατεύθυνση κι αν στραφείς.

Terri Guillements


Οι χορευτές είναι οι αγγελιοφόροι των θεών.

Martha Graham


Μπορείς να χορέψεις οπουδήποτε, ακόμη και μέσα στην καρδιά σου.

Άγνωστος


Χορός: η κάθετη έκφραση μιας οριζόντιας επιθυμίας που νομιμοποιείται από τη μουσική.

George Bernard Shaw


Ο χορός σε όλες του τις μορφές δεν θα μπορούσε να εξαιρεθεί από τη σειρά κάθε ευγενούς εκπαίδευσης. Ο χορός με τα πόδια, με τις ιδέες, με τις λέξεις. Kαι χρειάζεται να προσθέσω ότι κάποιος πρέπει να είναι ικανός να χορεύει με την πένα;  

Nietzsche


Υπάρχουν σύντομα μονοπάτια προς την ευτυχία, και ο χορός είναι ένα από αυτά.

Vicki Baum


Το να χορεύεις είναι να είσαι έξω από τον εαυτό σου. Ευρύτερος, πιο όμορφος, πιο δυνατός.

Agnes De Mille


Χορεύοντας με τα πόδια, είναι ένα πράγμα, αλλά χορεύοντας με την καρδιά είναι ένα άλλο.

Άγνωστος


Σε έναν χορευτή, υπάρχει ο σεβασμός για τέτοια ξεχασμένα πράγματα, όπως το θαύμα των μικρών όμορφων οστών και της λεπτής δύναμής τους.

Martha Graham


Χρειάζεται ίσως να είσαι ένας αθλητής για να χορέψεις, αλλά ένας καλλιτέχνης για να είσαι ένας αληθινός χορευτής.

Shanna LaFleur


Ο χορός είναι η μόνη τέχνη που το υλικό της είναι φτιαγμένο από τον ίδιο μας τον εαυτό.

Ted Shawn

 
Αφήστε μας να διαβάσουμε, και αφήστε μας να χορέψουμε. Αυτές οι δύο διασκεδάσεις δεν πρόκειται ποτέ να προκαλέσουν κάποιο κακό στον κόσμο.

Voltaire

Το να είσαι δημιουργικός σημαίνει να είσαι ερωτευμένος με τη ζωή. Μπορείς να είσαι δημιουργικός μόνο αν αγαπάς τη ζωή αρκετά ώστε να θέλεις να εντείνεις την ομορφιά της, να θέλεις λίγη περισσότερη μουσική, λίγη περισσότερη ποίηση, λίγο περισσότερο χορό μέσα σ’ αυτήν.

Osho